Czekoladowe Wzgórza: krajobraz, który nie ma prawa istnieć
Wyobraź sobie ponad 1200 niemal identycznych stożkowych wzgórz - według niektórych obliczeń nawet około 1776 - ciągnących się po horyzont jak gigantyczna wytłaczanka na jajka. W porze deszczowej są zielone, ale w porze suchej trawa przypieka się na głęboki brąz i wzgórza wyglądają jak rozsypane czekoladki - stąd nazwa. Geolodzy tłumaczą je wypiętrzonym morskim wapieniem rzeźbionym przez deszcze, miejscowa legenda mówi o dwóch olbrzymach obrzucających się błotem - i na miejscu to legenda brzmi jakoś wiarygodniej.
Klasyczny punkt widokowy to Chocolate Hills Complex w Carmen, około 55 km od Tagbilaranu. Jeśli możesz, przyjedź o wschodzie słońca - światło jest miękkie, tłumów brak, a wzgórza rzucają długie, dramatyczne cienie.
Wyraki: wstrzymaj oddech, nie zwierzę
Wyrak filipiński (tarsjer) to jeden z najmniejszych naczelnych świata - kulka futra wielkości pięści, której oczy są dosłownie większe od mózgu. Te nocne zwierzęta są skrajnie wrażliwe na stres, hałas i flesze aparatów.
Dlatego ogromne znaczenie ma to, gdzie je oglądasz. Odwiedzaj wyłącznie certyfikowane Philippine Tarsier Sanctuary w Corelli, prowadzone przez fundację chroniącą gatunek, i omijaj przydrożne klatki w innych miejscach. Zasady na miejscu są proste: mówimy szeptem, zero flesza, zero dotykania, trzymamy dystans. Wstęp kosztuje grosze, wizyta zajmuje pół godziny, a przewodnicy pokazują śpiące na gałęziach wyraki.
Rzeka Loboc: obiad na wodzie albo SUP o świcie
Nefrytowo-zielona rzeka Loboc to leniwa arteria wyspy. Najpopularniejszy sposób na jej poznanie to rejs z bufetem - około 850 PHP za godzinę grillowanej ryby, adobo, muzyki na żywo i dżungli przesuwającej się za burtą. Turystyczne? Owszem. Ale naprawdę przyjemne.
Wolisz ciszę? Lokalne wypożyczalnie oferują deski SUP na poranne sesje, gdy rzeka jest gładka jak lustro. W okolicy przejdziesz się też chwiejnym bambusowym mostem wiszącym i przejedziesz przez las Bilar - katedralną aleję mahoni sadzonych kilkadziesiąt lat temu, jeden z najczęściej fotografowanych odcinków drogi na Filipinach.
Panglao: plaże, żółwie i łacha Virgin Island
Połączona z Bohol dwoma mostami wyspa Panglao to baza noclegowa i kąpieliskowa. Alona Beach to gwarny pas restauracji i szkół nurkowych; szersza i spokojniejsza Dumaluan lepiej sprawdzi się rodzinnie. Każdego ranka wypływają łodzie na island hopping: gwiazdami są Balicasag - morski rezerwat, gdzie ściany rafy opadają w błękit, a spotkanie żółwia zielonego jest praktycznie pewne - oraz Virgin Island, biała łacha piasku wynurzająca się przy odpływie.
Nurkowie zaliczają Balicasag do najlepszych miejsc w Visayas, a snorkelerzy mogą płynąć tymi samymi łodziami. Miłośnicy zwierząt uzupełnią dzień o ogród motyli w Bilar i sanktuarium pytonów koło Alburquerque.
Dojazd i logistyka
Najszybsza droga morska to szybki prom OceanJet z Cebu City do Tagbilaranu - około 2 godzin, zwykle 500-800 PHP zależnie od klasy. Alternatywnie lecisz prosto na Panglao (Bohol-Panglao International Airport), z bezpośrednimi połączeniami z Manili i kilku miast Azji.
- Skuter: około 400-500 PHP za dzień - drogi są dobre, a ruch jak na Filipiny łagodny.
- Auto z kierowcą: około 2500-3000 PHP za całodniową pętlę po interiorze (wzgórza, wyraki, rzeka, las).
- Sezon: grudzień-maj; brązowe, czekoladowe wzgórza zobaczysz pod koniec pory suchej, od marca do maja.
- Czas: 3 dni - jeden na interior, jeden na island hopping, jeden na plażę.
- Gotówka: bankomaty znajdziesz w Tagbilaranie i przy Alonie, ale w interiorze płaci się gotówką - punkty widokowe, sanktuaria i rejsy nie przyjmują kart.
- Łącz trasy: Bohol idealnie zgrywa się z Cebu - promy kursują cały dzień, więc południe Cebu plus Bohol to klasyczna tygodniowa pętla po Visayas.